Over mij

Hoe ben ik nou weer in deze situatie beland?!

Ik kwam continue in dezelfde (ongewenste) sociale situaties terecht, waarin ik mij vooral richtte op de ander. Op die ene vriend of vriendin, op die tante, op mijn vriendje, op familie. Zo kwam ik steeds in situaties terecht waarbij ik over mijn eigen grenzen ging, omdat ik mezelf (en wat ik wilde) totaal onbelangrijk maakte. 

– Ik bleef bijvoorbeeld vragen hoe het met de ander ging of wat ze bezig hield, terwijl de vraag of interesse eigenlijk nooit terug kwam met hoe het mij ging. 
– Ik bleef mij inzetten voor de gezellige sfeer en samenwerking, terwijl collega’s vooral druk waren met hun eilandje.
– Ik bleef constant “de redder” voor alles en iedereen om mij heen, terwijl ik helemaal niet keek naar hoe ik mij voelde en of ik er de ruimte wel voor had. 
– Toch maar weer afspreken met die ene vriendin terwijl ik eigenlijk allang aanvoelde dat ik er geen zin in had. 
 
Dan zat ik weer eens down op de bank, peinzend over de zoveelste sociale situatie waar ik eigenlijk niet blij mee was. Alsof ik niet kon doen wat ik zelf eigenlijk graag wilde doen.
 
Hoe ben ik nou weer in deze situatie beland?
Waarom heb ik dit steeds? 
Hoezo heeft Tom (mijn vriend) hier bijvoorbeeld geen last van?
Hoe doen anderen dit? 
Waarom lijkt het alsof ik de enige ben die hier steeds tegenaan loopt?
 
En dat putte mij volledig uit. Ik voelde mij gevangen. Ook wel alleen en onbegrepen. Gevangen in wat anderen van mij verwachtten en hoe beschikbaar ik moest zijn. Ik wist alleen niet hoe ik het kon veranderen. Hoe ik een andere band kon opbouwen met mijn familie, vrienden, kennissen en collega’s. Ik had de mensen om mij heen getraind op deze Shiva, dus ja hoe kwam ik eruit? Ik was bang om mensen te verliezen of dat de band zó zou beschadigen dat je niet meer met elkaar door 1 deur kon.
 
Zo ben ik mij helemaal gaan verdiepen in sociale situaties met familie, vrienden, kennissen, collega’s, werkmensen, etc. Hoe zit het in elkaar? En wat maakt dat de een makkelijk lijkt te zeggen wat die wil en de ander niet voor zichzelf opkomt bijvoorbeeld?

“Not everything that weighs you down is yours to carry.”

Ik heb natuurlijk een hele hoop geleerd op de verschillende coachingsopleidingen die ik gedaan heb. Ik ken de theorieën en werkwijze, maar het is toch anders als het over jezelf gaat. Ik had bepaalde blinde vlekken die mijn coach goed kon benoemen, waardoor ik mij bewust werd van mijn eigen aandeel in het geheel.
 
Ik heb veel meer inzicht verkregen in mezelf. In wie ik ben, maar vooral in wat ik belangrijk vind in de relaties om mij heen. Wat is eigenlijk mijn behoefte als het gaat om liefde, vriendschap, familie en werk? Wat verwacht ik van de ander? Wat vind ik hierin belangrijk? En hoe kan ik dat uitspreken of duidelijk maken bij de ander zodat die mij begrijpt?
 
Ik wil bijvoorbeeld het gevoel hebben dat iemand ècht om mij geeft en dat ik op de ander kan bouwen. Tegelijkertijd ben ik iemand die blijft investeren in de relatie ondanks dat ik er niet altijd iets voor terug krijg. Dat vind ik belangrijk en daar doe ik dan ook graag heel veel moeite voor. Maar wanneer voel ik dat ik mijn grens over ga?
 
Heel versimpeld gezegd ben ik van de automatische piloot afgegaan. Ik ben mij heel bewust geworden van mijn persoonlijkheidstype, van wat ik het allerbelangrijkste vind in dit leven en de omgeving waarin ik mij begeef. In plaats van automatisch al te hulp te schieten of de vredestichter/ redder uit te hangen (emotioneel, sociaal, fysiek, etc) is het mij gelukt om een tussenstap in te bouwen.
Ik kijk nu eerst naar:
– Wie is de ander? Wat wil die? Wat vindt diegene belangrijk in ons contact? 
– En wat vind ik belangrijk? Kan ik dat op dit moment aan? Heb ik hier de ruimte voor? Is er een alternatief? 
– Kijk ik ook nog naar mezelf en wat ik nodig heb of ben ik alweer helemaal gericht op het bedienen van de ander? 
 
En vanuit daar ben ik gaan reageren. Soms heel bewust door wel te helpen of de redder uit te hangen, en soms ook juist helemaal niet. Maar het is voor mij nu een bewuste keuze geworden.
 
Ik heb DOOR deze tussenstap een keuze gekregen. En met die keuze meer vrijheid. 
 
De vrijheid om mijn eigen keuzes te maken.
De vrijheid om door te gaan terwijl iedereen mij voor gek verklaart.
De vrijheid om met vriendschappen (of familie) te stoppen omdat het niet langer meer werkt.
De vrijheid om even mijn eigen rust te pakken.
De vrijheid om bepaalde samenwerkingen wel of niet aan te gaan.
De vrijheid om zelf te bepalen wat goed voelt, ondanks ‘goed bedoeld’, ongevraagd advies van anderen.
Ja, ik heb nog steeds wel eens moeilijke momenten of situaties met de mensen om mij heen.
Nee, ik heb niet alles onder controle en voel nog steeds wel eens stress en irritatie.
Ja, ik word ook nog steeds gekwetst door een vervelende opmerking. 
Nee, ik reageer niet altijd perfect op de ander. 
 
Maar ik durf nu, na al die jaren, met volledig vertrouwen te zeggen dat ik de mensen om mij heen heb die mij passen waarbij ik mij geliefd en gewaardeerd voel. Dat ik werk doe waar ik volledig achter sta en waar ik de tijd bij vergeet. Dat ik mij emotioneel goed voel en lekker in mijn vel zit. Ik durf het zelfs ‘gelukkig zijn’ te noemen, terwijl dit jaren geleden totaal anders was. 
 
En weet je, dit leer je niet uit een boekje. Ik heb hier zoveel studies, trainingen en seminars over gehad, maar dat is allemaal theorie. Het helpt je om inzicht te krijgen en om je bewust te worden van hoe je handelt. Maar daar verander je uiteindelijk niet door. 
 
Nee, je verandert door daadwerkelijk dingen anders aan te pakken. En dat is spannend, misschien zelfs wel eng. Want ja, de garantie dat het goed komt en je niemand verliest, heb je nooit. 
 
Vandaar dat dit mijn grootste passie is (geworden): relaties & verbinding. Volledig jezelf kunnen zijn, je vrij voelen en ook fijne relaties om je heen hebben. Of dit nou gaat om familie, vrienden, werk of de liefde. Je kan namelijk gewoon helemaal jezelf zijn, zonder dat dit ten koste gaat van de ander. I promiss ;).
 
En daar help ik je dan ook graag mee! Niet alleen vanuit de theorie, maar ook vanuit mijn eigen (soms ook wel pijnlijke) ervaring. Waar ik trouwens regelmatig veel waardevolle info over deel op Instagram en Facebook

“Be fearless in the pursuit of what sets your soul on fire”

Typisch gevalletje Shiva:

  • Ik ben moeder van Maëlan & Seb. Vriendin van Tom. We geven elkaar elke avond voor het slapen gaan een groepsknuffel en hebben in de ochtend een dansje voordat we aan de dag beginnen.
  • Ik houd van wijn & cocktails. Je vindt mij dus regelmatig bij een leuke wijnproeverij of goede cocktailbar.
  • Inmiddels geef ik meer dan 14 jaar (vinyasa) yogalessen. Vanaf mijn 16e werkte ik bij een sportschool en heb verschillende sportopleidingen gedaan. Vanuit daar heb ik mij gespecialiseerd in yoga. 
  • Ik houd mijn vriend al vanaf het begin af aan voor de gek dat we een Disney + account hebben voor onze lieve zoontjes, maar eigenlijk is het voor mij. Ik zing ook erg graag mee…
  • Ik ben absoluut fan van Eucalyptus. Ik houd van de kleur, de geur, de smaak. Dus ik gebruik het ook voor alles: mijn massage olie, mijn douchegel, mijn kauwgom smaak, echt alles. 

Zo, nou genoeg over mij.

Wie ben jij?

Ik ben zo ontzettend benieuwd naar jou! Wat is jouw verhaal? Wat bracht jou hier? 

Er is niets dat zoveel energie kan kosten als de mensen om jou heen. 

En er is ook niets dat zoveel energie kan geven als de mensen om jou heen. 

Ik zou het echt ontzettend zonde vinden als je onnodig “vastzit” in slurpende, leegzuigende (sociale) relaties. Dus zijn er dingen die jij graag anders wil hebben? Die jij lastig of zelfs moeilijk vindt? En kan ik jou daar eventueel bij helpen?

Leuk als we elkaar kunnen leren kennen! Desnoods online via Instagram of Facebook

Winkelwagen